Олимпиадын бэлтгэлийн оройнууд
Цэцэгмаа багш маань хичээлийн дараа үлдэж бидэнтэй бодлого бодно. Цонхоор харанхуй болсныг ч мэдэхгүй өнгөрөөдөг байсан. Тэр оройнууд миний математикт дурласан эхлэл болсон юм.

Төгсөгчид
Сургуулийн минь дурсамж
Цэцэгмаа багш маань хичээлийн дараа үлдэж бидэнтэй бодлого бодно. Цонхоор харанхуй болсныг ч мэдэхгүй өнгөрөөдөг байсан. Тэр оройнууд миний математикт дурласан эхлэл болсон юм.
Оюунбилэг эгч надад «Шинэ ном ирлээ» гэж үргэлж хамгийн түрүүнд хэлдэг байлаа. Номын сангийн цонхны дэргэдэх тэр буйдан миний хамгийн дуртай газар байсан. Уншихад дурлуулсанд нь мянга дахин баярлалаа.
Анх удаа цагаан халаат өмсөж лабораторид орохдоо жинхэнэ эрдэмтэн болсон мэт санагдаж байлаа. Урвал болоход бүх анги нэг дор «вау» гэж билээ. Тэр мөчөөс эмч болох мөрөөдөл минь эхэлсэн.
Компьютерын кабинетад бичсэн анхны программ маань ердөө «Сайн уу» гэж хэвлэдэг байсан. Өнөөдөр би Нью-Йоркт программ хангамж судалж байна. Бүх зүйл тэр жижигхэн кабинетаас эхэлсэн.
Гантөмөр багш биднийг өглөө бүр 7 цагт заалд цуглуулдаг байв. Нийслэлийн аварга болсон тэр өдөр бүх сургууль биднийг алга ташин угтсан. Багаараа хүчээ нэгтгэхийн утгыг тэндээс ойлгосон.
Хонхны баяр дээр ангийнхаа хамт сургуулийн дууллыг дуулахад бүгд нулимс унагаж байсныг мартдаггүй. Одоо би өөрөө багш болж, шавь нартаа тэр мэдрэмжийг өвлүүлэхийг хичээдэг.
Батбаяр багш «Яагаад?» гэж асуухаас хэзээ ч бүү ай гэдэг байсан. Солонгост докторантурт сурч байхдаа ч тэр үгийг байнга санадаг. Асуулт бол шинжлэх ухааны эхлэл.
Аялагч хүүхэд хөтөлбөрөөр анх удаа Сэлэнгийн «Ээж мод»-ыг харсан. Ангийнхантайгаа майхан барьж, гал тойрч дуулсан тэр шөнө бидний нөхөрлөлийг насан туршийнх болгосон.
Бид анхны төгсөгчид. Лувсандорж багш маань «Та нар энэ сургуулийн нүүр царай» гэж хэлдэг байсан. Тэр үгийг насаараа санаж, хаана ч ажилласан сургуулийнхаа нэрийг өндөрт өргөхийг хичээсэн.
Арванхоёрдугаар сарын баяраар бүх анги уран сайхны тоглолт бэлддэг байсан. Манай анги морин хуурын чуулга байгуулж, анх удаа тайзан дээр гарсан тэр мөчийг одоо ч бичлэгээр нь үзэж дурсдаг.
Хоёр долоо хоног хичээлийн дараа үлдэж хийсэн робот маань тэмцээний өглөө ажиллахаа больсон. Багш маань «Алдаа бол сургамж» гэж тайвшруулаад, бид 20 минутын дотор засаж гуравдугаар байр эзэлсэн.
Нэг сард 12 ном уншиж сургуулийн аварга болоод шагналд нь шинэ ном авсан. Тэр номоо одоо охиндоо уншиж өгдөг.